Elvia Christiaan

2 november 2014 | 23:07

Elvia
Een bijzondere aanmelding kregen we van Elvia Christiaan. Mevrouw Christiaan is sinds 2010 mantelzorger van haar zus Julia, wie ze in datzelfde jaar van Bonaire naar Nederland heeft gehaald. Julia was heel ernstig ziek op dat moment, 69 jaar oud, geestelijk gehandicapt en had aan beide ogen glaucoom in de ergste vorm. Mevrouw Christiaan werd van de één op de andere dag mantelzorger omdat ze haar moeder nog vóór haar overlijden had beloofd voor Julia te zorgen wanneer niemand anders op Bonaire dat nog op zich kon nemen. Het was nu tijd om die belofte, hoe ingrijpend dat ook zou zijn voor haar leven, na te komen.

Nadat ze met de arts van haar zus had gesproken, besloot mevrouw Christiaan per direct naar Bonaire te vliegen om haar zus mee te nemen. Daar trof ze een getraumatiseerde Julia aan die dolgraag mee naar Nederland wilde omdat er niet goed voor haar werd gezorgd. Na alle papieren in orde gemaakt te hebben, vlogen mevrouw Christiaan en Julia over naar Nederland om hier aan hun nieuwe leven te beginnen.

De eerste stap was het operatief verwijderen van Julia ’s aangetaste ogen. Dit was een heftige ervaring voor mevrouw Christiaan, omdat zij de nazorg op zich moest nemen na de twee operaties. Gelukkig lukte het hen om zich hier doorheen te slaan, mede dankzij hulp van anderen. Zo maakt mevrouw Christiaan duidelijk dat ze veel steun heeft gehad aan haar 2 kinderen, maar ook aan Visio Nijmegen en het begeleidingsteam van Julia die hen veel hebben geholpen nadat Julia ’s ogen waren verwijderd. Ook gaf en geeft het mevrouw Christiaan nog steeds ontzettend veel kracht om te zien hoe haar zus met de tijd weer opbloeide en meer plezier in het leven kreeg, ondanks haar ziekte. Daar put ze vandaag de dag nog enorm veel kracht uit!

Als mevrouw Christiaan terugkijkt op de beslissing die ze in 2010 heeft gemaakt, kan ze zeggen dat ze dankzij Julia ‘de kracht van de zingeving van het leven’ heeft mogen ervaren. Het is een zware taak, want ze is naast mantelzorger ook begeleider, therapeut, moeder en zus. Ook het feit dat Julia alleen maar een dialect van Papiamento spreekt, maakt het dat ze heel erg afhankelijk is van mevrouw Christiaan. Gelukkig is dit is iets wat ze samen met de juiste steun en begeleiding weten te overbruggen. Ondanks haar zware verantwoordelijkheden zorgt mevrouw Christiaan met liefde voor haar zus. Als zij Julia ’s nachts zo vredig ziet slapen, vult dit haar met zoveel voldoening dat ze niet eens met woorden kan beschrijven wat dit met haar als mantelzorger doet!